Sevmek Mobil Şiir

Sevmek Mobil Şiir


Şair olsam yine tavsir etmek bence imkansız
hayat o perişanliği  cğnkü göz önüne getiremez
çekerek dizlerinin üstüne  bir eski aba
sürünüp mangala yaklastı bizim  Adem babaya
ihlamur verdi demin komsu bulaydik şunu bir
sen otur ben veririm içeceksen
aha buldum aramak istemez oglum gitmek
bende bir karnı geniş cezve geçirdim elime
basladim kaynatarak vermeye fincan fincan
azicik geldi bizim ihtiyarin benzine kan

İstanbul mobil Sohbet

şimdi anlat bakalım neydi senin hastalıgın
nezle oldun sanırım cünkü bu kiş pek salgın
burak ağa’nin  evi akmıs onu aktarmak icin
dama cıktım soguk aldım oluyor en bes gün
ne işin varki serserm kiremitlerde a sersem desene
ihtiyarlık mı nedir şaşkınım oglum bu sene
hadi aktarmayayim kim getirir ekmeğimi
oturup kör gibi namerde el acmak iyi mi
kim kazamazsa bu dunyada bir ekmek parasi
dostunun yüz karasi düsmaninin maskarasi
yoksa yetmiş beşi geçmiş bir adam işi yapamaz
ona ancak yapacak bes vakit abdestele namaz
hastalandım bakcak kimseciğim yok osman
gece gündüz  kosuyor iş diye bilmem ne zaman
eli ekmek tutacak işte saat belkşde üc
görüyorsun daha gelmez yanlızlık pek güc

YORUMLAR