Dokunakli Mobil Şiirler

Dokunakli Mobil Şiirler


ananda bende yumurcaklarinda aç kaldık
ne iş ne güc gece gündüz icip zibar sadece
sakin düsünme cocujlar acaba ne yer evde
evet sen el kapisinda sürün işin yoksa
getir bu sarhoşa yutsun getir paran coksa
zavalli ben camasir tahta her gün ugras da
sonunda bir paralar yok el elde baş başa
o tahtalar camasirlar da geçti yok halim
Allah biliyor  zorladir ayakta sallanişim
Calısmadim beni hep bunca yil calıstırdın
o yavrucaklari ciplak yoksul aliştirdin
bilir mahalleli ki aldıgım zamanda beni
çeyiz cimenle donatmişti beybabam evını
ne oldu simdi o eşya satip kumarda yedin

İstanbul mobil Sohbet

herkez davetlidir
evet kumarda yedin hemde karsılar’da yedin be
kızımn yetişti alan yok nasıl olur ki soran
şu şarhosun kızı iffet degıl mı vazgeç aman
diyen kadinlara  pek dogru  deyip gidiyorlar
bu söz zavalliyi b ilsen ne türlü inciliyor
benim güzel meleğim hiç de talihin yokmuş
anan benim gibi  serserm babansa bir şarhoş necip de minderi koltukta geldi mektepten
demiş ki kalfa sekiz aydir almadim gele ben
ne haftalik  nede aylik senin  baban olacak
kumarci oglu icin az yesin  de tutsun uşak!
kovuldum anne! deyip agliyor zavalli çocuk
ne yapsin annesi? dünyada bir güvebdiği yok !
o bari adam olsun da kalmasin cahil
demiştim olmadi lakin kabahat onda değil

YORUMLAR